"Ο οίνος κάνει τον φτωχό πλούσιο στην φαντασία και τον πλούσιο φτωχό στην πραγματικότητα",Πλάτων

Το κρασί στην Κρήτη ήταν διαδεδομένο από τα μινωικά χρόνια. Οι Μινωΐτες καλλιεργούσαν επιτυχώς τις ποικιλίες της οινοφόρου αμπέλου, εδώ και 4000 χρόνια περίπου σύμφωνα με τα ευρήματα των ανασκαφών του Έβανς σε όλες τις μινωικές πόλεις. Καταγραφές της Κνωσού αναφέρονται σε τεράστιες ποσότητες κρασιού στις αποθήκες .

Στο Βαθύπετρο βρέθηκε Μινωικό πατητήρι ηλικίας μεγαλύτερης των 3500 χρόνων.

Οι Μινωΐτες διακινούσαν σε όλο τον κόσμο μεγάλες ποσότητες κρασιού. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους το κρητικό κρασί κατέκτησε την Ευρώπη και οι Κρήτες μύησαν τους Ρωμαίους στην καλλιέργεια της αμπέλου.

Οίνος ευφραίνει καρδιά

Το κρασί υπάρχει ως βασικό συστατικό στη Μεσογειακή διατροφή εδώ και πολλούς αιώνες. Οι ευεργετικές του ιδιότητες αναφέρονται συχνά σε γραπτά των αρχαίων Ελλήνων. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και έρευνες έχουν αποδείξει κυρίως για το ερυθρό κρασί, λόγω της ρεσβερατρόλης ότι μειώνει αισθητά την πιθανότητα εμφάνισης διαφόρων μορφών καρκίνου και καρδιαγγειακών νοσημάτων. Επίσης, η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων κρασιού καθημερινά συμβάλει θετικά στη διάθεση μας, στην μνήμη μας, στην ευφυΐα και βοηθάει το ανοσοποιητικό μας απέναντι στη γρίπη, τα κρυολογήματα, σε ιούς αλλά και στην καταπολέμηση διαφόρων βακτηρίων. Σημειώνετε όμως ότι η αλόγιστη κατανάλωση κρασιού οδηγεί σε ανεπανόρθωτες βλάβες στον οργανισμό.

Το κρασί χωρίζεται σε διάφορες κατηγορίες και ποιότητες αλλά η επιλογή του είναι κάτι κυρίως υποκειμενικό. Επιλέγουμε ένα κρασί με βάση τις προτιμήσεις μας και σε συνάρτηση του τί θέλουμε να συνοδεύσει.

Οι εδαφοκλιματικές συνθήκες δίνουν προβάδισμα στον κρητικό αμπελώνα στην παράγωγή διαφόρων ειδών κρασιών με κύριο όγκο παραγωγής τα ξηρά ή ημίξηρα αλλά και τα φυσικώς γλυκά.

Τύποι κρασιού βάση των εναπομεινάντων ζαχάρων: Κατά την ολοκλήρωση της αλκοολικής ζύμωσης :ξηρός οίνος, ημίξηρος οίνος, ημίγλυκος οίνος, φυσικώς γλυκύς οίνος και γλυκύς οίνος (με την προσθήκη ζαχάρων μετά την ολοκλήρωση της αλκοολικής ζύμωσης).

Τύποι κρασιού βάση της περιεκτικότητας σε Co2: Η πλειονότητα των κρασιών της Κρήτης ανήκουν στην κατηγορία ήσυχος οίνος, υπάρχουν οι ημιαφρώδης οίνοι και οι αφρώδης οίνοι.

Το χρώμα του κρασιού εξαρτάται από την παρουσία ή απουσία των στέμφυλων στη ζύμωση. Δηλαδή ακόμα και μια ερυθρή ή μαύρη ποικιλία σταφυλιών αν τα οινοποίησουμε απουσία των στέμφυλων θα μας δώσει ένα λευκό ή ελαφρώς ροζέ κρασί .

Τύποι κρασιού με βάση το χρώμα: Λευκός οίνος, ροζέ οίνος, ερυθρός οίνος.

Επίσης, ένα από τα καλύτερα συνοδευτικά του κρασιού, βαθιά ριζωμένο στην κρητική παράδοση ως κύριο συστατικό για την απόλυτη συνταγή απόλαυση είναι αναμφίβολα η καλή παρέα.

Χαρακτήρα στο κρητικό κρασί δίνουν οι ντόπιες ποικιλίες που περιγράφουν συνδυαστικά τα συναισθήματα που αντιμετωπίζει κανείς ερχόμενος στην Κρήτη

Λευκές ποικιλίες:

Βιλάνα η λεμονάτη, κάτοχος του μεγαλύτερου μπουκέτου αρωμάτων. Η πιο διαδεδομένη ποικιλία στην καλλιέργεια των λευκών ποικιλιών. Οινοποιείται άριστα μόνη της αλλά δίνει και εξαιρετικούς συνδυασμούς με άλλες ποικιλίες.

Βιδιανό με τις φοβερές γεύσεις και τα ιδιαίτερα πλούσια αρώματα. Οινοποιείται ωραία σκέτο και συνδυάζεται άριστα με άλλες ποικιλίες.

Δαφνί το διασωθέν χάρη στην επιμονή κάποιων παραγωγών. Μοναδικά αρώματα που θυμίζουν το φυτό δάφνη και λεπτές γεύσεις.

Θραψαθήρι το ντελικάτο, ισορροπημένο λευκό κρασί με πλούσια γεύση και ιδιαίτερα αρώματα βοτάνων.

Μοσχάτο άσπρο ή μοσχάτο Σπίνας. Πάρα πολύ αρωματικό με λεπτές γεύσεις και ενδείκνυται για οινοποιήσεις ξηρών κρασιών. Παίρνει το όνομα του από την κοινότητα Σπίνας του νομού Χανίων.

Μαλβάζια ντι κάντια. Το ζωηρό θηλυκό σταφύλι της κρητικής γης, με τα ιδιαίτερα πλούσια αρώματα και την αποκαλυπτική γεύση. Καλλιεργείται κυρίως στο νομό ηρακλείου.

Ερυθρές ποικιλίες:

Κοτσιφάλι το μαλακό γλυκόπιοτο και ιδιαίτερα αρωματικό. Οινοποιείται μόνο του άψογα και συνδυάζεται υπέροχα με άλλες πιο στυφές ποικιλίες.

Μαντηλάρι το άγριο σταφύλι με τις πιο δυνατές τανίνες στον κρητικό αμπελώνα, στιβαρό στη γεύση και με πάρα πολύ καλή οξύτητα.

Λιάτικο το πρώιμο σε σχέση με τις άλλες κρητικές ποικιλίες ωριμάζει τέλος Ιουλίου εξού και το όνομα του (Ιουλιάτικο) Λεπτό και μαλακό στη γεύση με αρώματα ώριμων και αποξηραμένων φρούτων. Οινοποιείται άψογα σε φυσικώς γλυκά και γλυκά κρασιά.